พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา พระราชบัญญัติ คนเขาเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ใหไวณวันที่ ๒๔กุมภาพันธ0 พ.ศ. ๒๕๒๒ เป1นป2ที่ ๓๔ในรัชกาลป4จจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพ ใหประกาศว9า โดยที่เป1นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว9าดวยคนเขาเมือง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ ใหตราพระราชบัญญัติขึ้นไว โดยคำแนะนำและ ยินยอมของสภานิติบัญญัติแห9งชาติ ทำหนาที่รัฐสภา ดังต9อไปนี้

1. หมวด ๖ การส9งคนต9างดาวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร4 มาตรา
2. มาตรา ๕๓

   คนต9างดาวซึ่งเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรแลวภายหลังปรากฏว9า เป1นบุคคลซึ่งมีพฤติการณ0อย9างใดอย9างหนึ่งตามมาตรา ๑๒(๗) หรือ (๘) หรือเป1นบุคคลตามมาตรา ๑๒(๑๐) หรือไม9ปฏิบัติตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนดตามมาตรา ๔๓วรรคสองหรือเป1นผูมี ลักษณะตองหามตามมาตรา ๔๔หรือเป1นผูไดรับโทษตามมาตรา ๖๓หรือมาตรา ๖๔ใหอธิบดีเสนอ เรื่องไปยังคณะกรรมการ ถาคณะกรรมการเห็นว9าควรเพิกถอนการอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ใน ราชอาณาจักรก็ใหเสนอความเห็นต9อรัฐมนตรีเพื่อสั่งเพิกถอนการอนุญาตต9อไป

3. มาตรา ๕๔

   คนต9างดาวผูใดเขามาหรืออยู9ในราชอาณาจักรโดยไม9ไดรับอนุญาตหรือ การอนุญาตนั้นสิ้นสุดหรือถูกเพิกถอนแลวพนักงานเจาหนาที่จะส9งตัวคนต9างดาวผูนั้นกลับออกไป นอกราชอาณาจักรก็ได ถามีกรณีตองสอบสวนเพื่อส9งตัวกลับตามวรรคหนึ่ง ใหนำมาตรา ๑๙และมาตรา ๒๐มาใชบังคับโดยอนุโลม ที่มีคำสั่งใหส9งตัวคนต9 กรแลวในระหว9าง รอการส9งกลับ พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจอนุญาตใหไปพักอาศัยอยู9 ณที่ใด โดยคนต9างดาวผูนั้นตอง มาพบพนักงานเจาหนาที่ตามวัน เวลา และสถานที่ที่กำหนด โดยตองมีประกัน หรือมีทั้งประกันและ หลักประกันก็ได หรือพนักงานเจาหนาที่จะกักตัวคนต9างดาวผูนั้นไว ณสถานที่ใดเป1นเวลานานเท9าใด ตามความจำเป1นก็ได ค9าใชจ9ายในการกักตัวนี้ใหคนต9างดาวผูนั้นเป1นผูเสีย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา บทบัญญัติในมาตรานี้มิใหใชบังคับแก9คนต9างดาวซึ่งเขามาอยู9ในราชอาณาจักรก9อน วันที่พระราชบัญญัติคนเขาเมืองพุทธศักราช ๒๔๘๐ใชบังคับ

4. มาตรา ๕๕

   การส9งคนต9างดาวกลักรตามพระราชบัญญัตินี้ พนักงานเจาหนาที่จะส9งตัวกลับโดยพาหนะใดหรือช9องทางใดก็ไดตามแต9พนักงานเจาหนาที่จะ พิจารณาเห็นสมควร ค9าใชจ9ายในการส9งคนต9างดาวกลับดังกล9าวนี้ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุม พาหนะที่นำเขามานั้นเป1นผูเสีย ในกรณีที่ไม9ปรากฏตัวเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะให ผูกระทำความผิดตามมาตรา ๖๓หรือมาตรา ๖๔เป1นผูเสียโดยพนักงานเจาหนาที่มีอำนาจเรีย ค9าใชจ9ายในการส9งคนต9างดาวกลับจากผูกระทำความผิดคนใดคนหนึ่งโดยสิ้นเชิงหรือร9วมกันตามแต9 จะเลือก แต9ถาคนต9างดาวนั้นจะขอกลับโดยพาหนะอื่นหรือทางอื่น โดยยอมเสียค9าใชจ9ายของตนเอง พนักงานเจาหนาที่จะอนุญาตก็ได

5. มาตรา ๕๖

   ในกรณีที่มีการยกเวนการตรวจลงตราสำหรับคนต9างดาวตามมาตรา ๑๒(๑) และคนต9างดาวไดแสดงตั๋วหรือเอกสารที่ใชเดินทางอย9างใดอย9างหนึ่งของเจาของพาหนะหรือ ผูควบคุมพาหนะใดหรือแสดงหลักฐานของบุคคลอื่นใดต9อพนักงานเจาหนาที่ตามเงื่อนไขที่กำหนดใน กฎกระทรวงเพื่อเป1นประกันในการกลับออกไปนอกราชอาณาจักรของคนต9างดาวดังกล9าว ให พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งเจาของพาหนะผูควบคุมพาหนะหรือผูที่ออกตั๋ว เอกสารหรือหลักฐาน ดังกล9าว แลวแต9กรณี มิใหยกเลิก คืนหรือเปลี่ยนแปลงสาระสำคัญในตั๋ว เอกสารหรือหลักฐาน ดังกล9าว ทั้งนี้ โดยจะกำหนดเงื่อนไขใด ๆหรือไม9ก็ได การสั่งตามวรรคหนึ่ง ใหกระทำโดยการติดคำสั่งไวกับหรือประทับขอความคำสั่งลง ไวบนตั๋ว เอกสารหรือหลักฐานดังกล9าวและเมื่อพนักงานเจาหนาที ถามีการยกเลิก คืน หรือเปลี่ยนแปลงสาระสำคัญในตั๋ว เอกสารหรือหลักฐานดังกล9าวใหแตกต9างไปจากที่พนักงานเจาที่ได สั่งการไว โดยมิไดรับความเห็นชอบจากพนักงานเจาหนาที่ การนั้นย9อมไม9สามารถใชอางกับพนักงาน เจาหนาที่ได และพนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งเจาของพาหนะ ผูควบคุมพาหนะหรือผูที่ออกตั๋ว เอกสารหรือหลักฐาน แลวแต9กรณี ใหกระทำการตามขอผูกพันเดิมในตั๋ว เอกสารหรือหลักฐาน เพื่อ ประโยชน0ในการส9งคนต9างดาวนั้นกลับออกไปนอกราชอาณาจักร