พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522

สารบัญของฉบับนี้

ปรารภ

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา พระราชบัญญัติ คนเขาเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ใหไวณวันที่ ๒๔กุมภาพันธ0 พ.ศ. ๒๕๒๒ เป1นป2ที่ ๓๔ในรัชกาลป4จจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพ ใหประกาศว9า โดยที่เป1นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว9าดวยคนเขาเมือง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ ใหตราพระราชบัญญัติขึ้นไว โดยคำแนะนำและ ยินยอมของสภานิติบัญญัติแห9งชาติ ทำหนาที่รัฐสภา ดังต9อไปนี้

1. หมวด ๕ การเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักร13 มาตรา
2. มาตรา ๔๐

   ภายใตบังคับมาตรา ๔๒มาตรา ๔๓และมาตรา ๕๑ใหรัฐมนตรีโดย อนุมัติคณะรัฐมนตรีมีอำนาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากำหนดจำนวนคนต9างดาวซึ่งจะมีถิ่นที่อยู9 ในราชอาณาจักรเป1นรายป2 แต9มิใหเกินประเทศละหนึ่งรอยคนต9อป2 และสำหรับคนไรสัญชาติมิใหเกิน หาสิบคนต9อป2 เพื่อประโยชน0แห9งการกำหนดจำนวนคนต9างดาวบรรดาอาณานิคมของประเทศหนึ่ง รวมกันหรือแต9ละอาณาจักรซึ่งมีการปกครองของตนเองใหถือเป1นประเทศหนึ่ง

3. มาตรา ๔๑

   คนต9างดาวจะเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรมิได เวนแต9จะไดรับ อนุญาตจากคณะกรรมการและดวยความเห็นชอบของรัฐมนตรี ทั้งนี้ ภายในจำนวนที่รัฐมนตรี ประกาศตามมาตรา ๔๐และไดรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามมาตรา ๔๗แลว เพื่อใหการเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรของคนต9างดาวเป1นไปเพื่อประโยชน0ของ ประเทศใหมากที่สุด ใหคณะกรรมการกำหนดหลักเกณฑ0เกี่ยวกับคุณสมบัติของคนต9างดาวซึ่งขอเขา มามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรโดยคำนึงถึง รายไดสินทรัพย0 ความรู ความสามารถในดานวิชาชีพ และ ฐานะในครอบครัวของคนต9างดาวดังกล9าวกับบุคคลซึ่งมีสัญชาติไทยเงื่อนไขเกี่ยวกับความมั่นคงของ ชาติ หรือเงื่อนไขอื่นตามความเหมาะสม เพื่อใชเป1นหลักเกณฑ0และเงื่อนไขในการพิจารณาอนุญาตให คนต9างดาวเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักร สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา การขออนุญาต คนต9างดาวจะขอก9อนเดินทางเขามาในราชอาณาจักรหรือขอ ภายหลังไดรับอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราวแลวก็ได เพื่อประโยชน0แห9งพระราชบัญญัตินี้ คณะกรรมการมีอำนาจที่จะกำหนดหลักเกณฑ0 ใหคนต9างดาวซึ่งเขามาในราชอาณาจัรเป1นการชั่วคราวกรณีใดกรณีหนึ่งตามมาตรา ๓๔อาจยื่นคำ ขอเพื่อมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรได คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรก9อนเดินทางเขามาใน ราชอาณาจักรจะมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรต9อเมื่อเดินทางเขามาในราชอาณาจักรและไดยื่นรายการ และผ9านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจาหนาที่ตามมาตรา ๑๘วรรคสองและไม9เป1นผูตองหามตาม มาตรา ๑๒และมาตรา ๔๔และไดรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามมาตรา ๔๗แลว ในระหว9างขอรับ ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหคนต9างดาวผูนั้นอยู9ในราชอาณาจักรไปพลางก9อนได

4. มาตรา ๔๒

   บุคคลดังต9อไปนี้ไม9อยู9ภายใตบังคับของประกาศกำหนดจำนวนคนต9าง ดาวซึ่งรัฐมนตรีประกาศตามมาตรา ๔๐ (๑) คนต9างดาวซึ่งเคยเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรแลว และไดกลับเขามาใน ราชอาณาจักรตามมาตรา ๔๘หรือมาตรา ๕๑ (๒) หญิงซึ่งมีสัญชาติไทยโดยการเกิดและไดสละสัญชาติไทยในกรณีที่ไดสมรสกับคน ต9างดาว (๓) บุตรซึ่งยังไม9บรรลุนิติภาวะของหญิงซึ่งมีสัญชาติไทยโดยการเกิดไม9ว9าหญิงนั้นจะ สละสัญชาติไทยในกรณีที่ไดสมรสกับคนต9างดาวหรือไม9ก็ตาม (๔) บุตรของบิดามารดาซึ่งเป1นคนต9างดาวที่เกิดในระหว9างเวลาที่มารดาออกไปนอก ราชอาณาจักรโดยมีหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกลับเขามาอีกตามมาตรา ๔๘ เมื่อเดินทางเขามาในราชอาณาจักรพรอมกับบิดาหรือมารดา ซึ่งกลับเขามาอีกภายในเวลาที่กำหนด ตามหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรและบุตรนั้นอายุยังไม9เกินหนึ่งป2

5. มาตรา ๔๓

   คนต9างดาวที่นำเงินตราต9างประเทศเขามาลงทุนในราชอาณาจักรเป1น จำนวนไม9นอยกว9าสิบลานบาทเมื่อคณะกรรมการพิจารณาแลวเห็นว9าไม9เป1นการฝSาฝTนบทบัญญัติแห9ง พระราชบัญญัตินี้ คณะกรรมการโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีจะอนุญาตใหคนต9างดาวผูนั้นมีถิ่นที่ อยู9ในราชอาณาจักรนอกเหนือจากจำนวนคนต9างดาวที่รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา ๔๐ก็ได แต9ในป2 หนึ่ง ๆจะเกินรอยละหาของจำนวนดังกล9าวมิได เพื่อประโยชน0ในการตรวจสอบเกี่ยวกับเงินตราต9างประเทศที่นำเขามาลงทุน คนต9าง ดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรตามวรรคหนึ่งตองแสดงฐานะการเงินตาม ระเบียบที่คณะกรรมการกำหนดเป1นเวลาไม9นอยกว9าสองป2แต9ไม9เกินหาป2 ทั้งนี้ ตามที่คณะกรรมการ เห็นสมควร

6. มาตรา ๔๔

   หามมิใหคนต9างดาวผูใดเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรถาปรากฏว9า (๑) เป1นผูเคยไดรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาของศาลไทยหรือคำสั่งที่ชอบดวย กฎหมายหรือคำพิพากษาของศาลต9างประเทศ เวนแต9เป1นโทษสำหรับความผิดลหุโทษหรือความผิด อันไดกระทำโดยประมาทหรือความผิดที่ยกเวนไวในกฎกระทรวง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (๒) เป1นผูไม9สามารถประกอบการหาเลี้ยงชีพได เพราะกายพิการหรือจิตฟ4[นเฟTอนไม9 สมประกอบหรือมีโรคอย9างใดอย9างหนึ่งตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ความใน(๒) มิใหใชบังคับแก9คนต9างดาวผูเป1นบิดา มารดาสามี ภริยา หรือบุตรของ บุคคลซึ่งมีภูมิลำเนาอยู9ในราชอาณาจักรและมีฐานะที่จะเลี้ยงดูซึ่งกันและกันได

7. มาตรา ๔๕

   คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราว หากประสงค0จะมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรใหยื่นคำขอตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงณที่ทำการ ตรวจคนเขาเมืองในทองที่ที่ตนอยู9 ในกรณีที่ทองที่นั้นไม9มีที่ทำการตรวจคนเขาเมือง ใหยื่นคำขอ ณที่ทำการตรวจคนเขาเมืองที่ใกลเคียง เมื่อคณะกรรมการพิจารณาแลวเห็นว9ายังไม9เกินจำนวนที่ รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา ๔๐หรือจำนวนตามมาตรา ๔๓แลวแต9กรณี หรือเป1นบุคคลตามมาตรา ๔๒และไม9เป1นผูตองหามตามมาตรา ๔๔แลว จะอนุญาตใหคนต9างดาวผูนั้นมีถิ่นที่อยู9ใน ราชอาณาจักรโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีก็ได คนต9างดาวซึ่งไดยื่นคำขอเพื่อมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรหากกำหนดระยะเวลาที่ ไดรับอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราวจะสิ้นสุดลงในระหว9างการพิจารณา คนต9างดาว ผูนั้นอาจยื่นคำขอ ณที่ทำการตรวจคนเขาเมืองแห9งเดียวกันนั้น เพื่ออยู9ในราชอาณาจักรต9อไปจนถึง วันไดรับทราบผลการพิจารณาใหคณะกรรมการหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายมี อำนาจอนุญาตไดการอนุญาตนี้ คณะกรรมการหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายจะ กำหนดเงื่อนไขประการใดก็ได การยื่นคำขออนุญาตตามวรรคหนึ่ง ใหเสียค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดใน กฎกระทรวง

8. มาตรา ๔๖

   คนต9างดาวซึ่งเขามาในราชอาณาจักรถาในระหว9างรอรับใบสำคัญถิ่นที่ อยู9ตามมาตรา ๔๑หรืออยู9ในระหว9างรอรับทราบผลของการพิจารณาของคณะกรรมการหรือพนักงาน เจาหนาที่ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายตามมาตรา ๔๕วรรคสองคนต9างดาวผูนั้นเดินทางออกไปนอก ราชอาณาจักร ใหถือว9าการผ9อนผันใหอยู9ในราชอาณาจักรตามมาตรา ๔๑วรรคหาหรือมาตรา ๔๕ วรรคสองเป1นอันสิ้นสุด เวนแต9ก9อนเดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรไดรับอนุญาตจากพนักงาน เจาหนาที่ใหกลับเขามาในราชอาณาจักรอีกและคนต9างดาวผูนั้นไดกลับเขามาภายในระยะเวลาที่ พนักงานเจาหนาที่กำหนด ใหคนต9างดาวผูนั้นอยู9ในราชอาณาจักรต9อไปไดตามที่ไดรับการผ9อนผัน

9. มาตรา ๔๗

   คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรจะตองขอรับ ใบสำคัญถิ่นที่อยู9จากอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายไวเป1นหลักฐาน ภายในเวลา สามสิบวันนับแต9วันที่ไดรับแจงจากพนักงานเจาหนาที่เป1นลายลักษณ0อักษร ที่คนต9างดาวอายุต่ำกว9าสิบสองป2ไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักร ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองตองขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในนามของคนต9างดาวผูนั้น ในการนี้ อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะออกใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหต9างหาก หรือรวมกันกับ ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองก็ได สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ถาไม9ขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง คณะกรรมการอาจสั่งระงับ การอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรเสียได เช9นนี้การผ9อนผันใหอยู9ในราชอาณาจัรตาม มาตรา ๔๑วรรคหาหรือมาตรา ๔๕วรรคสองเป1นอันสิ้นสุด ผูขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตองเสียค9าธรรมเนียมตามอัตราและหลัเกณฑ0ที่กำหนดใน กฎกระทรวง

10. มาตรา ๔๘

    ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหใชไดตลอดไป แต9ถาผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9ได เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรแลว ใบสำคัญถิ่นที่อยู9นั้นเป1นอันใชไม9ไดต9อไป เวนแต9ก9อนที่จะ เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไดนำใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไปใหพนักงานเจาหนาที่ ทำหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกตามมาตรา ๕๐ในกรณีเช9นนี้ หาก คนต9างดาวผูนั้นกลับเขามาในราชอาณาจักรภายในหนึ่งป2นับแต9วันที่พนักงานเจาหนาที่ทำหลักฐานให และไม9เป1นผูที่มีลักษณะตองหามตามมาตรา ๑๒หรือมาตรา ๔๔ใหใบสำคัญถิ่นที่อยู9นั้นคงใชไดต9อไป บทบัญญัติในมาตรา ๑๒เฉพาะความใน (๑) ในส9วนที่เกี่ยวกับการตรวจลงตรา หนังสือเดินทางหรือเอกสารใชแทนหนังสือเดินทาง และความใน(๒) (๓) และ(๔) มิใหนำมาใชบังคับ แก9กรณีตามวรรคหนึ่ง

11. มาตรา ๔๙

    ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ที่ใชไม9ไดตามมาตรา ๔๘ใหผูถือหรือผูครอบครอง ส9งคืนต9อพนักงานเจาหนาที่ ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ของคนต9างดาวที่ตาย ใหผูครอบครองส9งคืนต9อพนักงานเจาหนาที่

12. มาตรา ๕๐

    คนต9างดาวซึ่งเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรโดยชอบและประสงค0จะ เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรและจะกลับเขามาอีก ใหปฏิบัติดังนี้ (๑) นำใบสำคัญถิ่นที่อยู9มาใหพนักงานเจาหนาที่สลักหลังทำหลักฐานการแจงออกไป นอกราชอาณาจัรเพื่อกลับเขามาอีกตามวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง (๒) ในกรณีที่ไม9มีใบสำคัญถิ่นที่อยู9เพราะเป1นคนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหอยู9ใน ราชอาณาจักรก9อนมีบทบัญญัติที่ใหคนต9างดาวนั้นตองขอใบสำคัญถิ่นที่อยู9 ใหมาขอรับใบสำคัญถิ่นที่ อยู9จากพนักงานเจาหนาที่เสียก9อน แลวปฏิบัติตาม (๑) (๓) ในกรณีที่ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไม9มีที่ว9างที่จะสลักหลังตาม (๑) ผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9 จะตองขอเปลี่ยนใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามมาตรา ๕๒เสียก9อน หลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกใหมีอายุหนึ่งป2นับแต9 วันที่พนักงานเจาหนาที่ทำหลักฐานใหและภายในกำหนดหนึ่งป2นั้น ผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9จะออกไป นอกราชอาณาจักรและกลับเขามากี่ครั้งก็ได การขอหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกและการออก ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตาม (๒) ใหเสียค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

13. มาตรา ๕๑

    คนต9างดาวซึ่งเคยเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรแต9ไม9มีหลักฐานการ แจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีก หรือมีหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกลับเขามาอีกแต9มิไดกลับเขามาภายในเวลาที่กำหนดตามมาตรา ๔๘หากประสงค0จะกลับเขามา สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา มีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรตามเดิม ใหยื่นคำขอตามวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงเพื่อพิจารณา อนุญาตเมื่อคณะกรรมการพิจารณาแลวเห็นว9า คนต9างดาวผูนั้นมีเหตุผลและขอแกตัวอันสมควรทั้ง ไม9เป1นผูมีลักษณะตองหามตามมาตรา ๑๒และมาตรา ๔๔จะอนุญาตใหคนต9างดาวผูนั้นมีถิ่นที่อยู9ใน ราชอาณาจักรต9อไปโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีก็ไดแต9ตองขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหม9 ในระหว9าง การขออนุญาตใหนำมาตรา ๔๕วรรคสองมาใชบังคับโดยอนุโลม บทบัญญัติในมาตรา ๑๒เฉพาะความใน (๑) ในส9วนที่เกี่ยวกับการตรวจลงตรา หนังสือเดินทางหรือเอกสารใชแทนหนังสือเดินทางและความใน(๒) (๓) และ(๙) มิใหนำมาใชบังคับ แก9กรณีตามวรรคหนึ่ง ผูขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหม9ตามวรรคหนึ่ง ตองเสียค9าธรรมเนียมตามอัตราและ หลักเกณฑ0ที่กำหนดในกฎกระทรวง

14. มาตรา ๕๒

    เอกสารที่ออกใหตามพระราชบัญญัตินี้ของผูใดสูญหายหรือชำรุดและ ผูนั้นประสงค0จะไดใบแทนหรือกรณีขอเปลี่ยนใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามมาตรา ๕๐(๓) เมื่อพนักงาน เจาหนาที่สอบสวนเป1นที่พอใจแลว ใหออกใบแทนหรือเปลี่ยนใบสำคัญถิ่นที่อยู9ให โดยผูขอตองเสีย ค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง