คลังกฎหมาย / กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 / หมวด ๓ ฐำนรำกแผ่

กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 · 2566

มาตรา ๑๓

ข้อ ๑๓ ฐำนรำกแผ่ที่วำงอยู่บนดินฐำนรำกบริเวณเชิงลำด หำกไม่มีกำรคำนวณถึงผลกระทบ ที่เกิดจำกควำมลำดเอียงของดินฐำนรำก ระยะห่ำงขั้นต่ำของตำแหน่งในกำรวำงฐำนรำกแผ่บริเวณเชิงลำด ให้เป็นไปตำมหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ ระยะห่ำงขั้นต่ำของตำแหน่งในกำรวำงฐำนรำกแผ่บริเวณเชิงลำด ชนิดของ ระยะทำงรำบของขอบฐำนรำก ระยะทำงดิ่งของฐำนรำก ชั้นดินฐำนรำก ๑.๕๐ เท่ำของควำมกว้ำงของตัวฐำน ดิน ๐.๘๐ เมตร แต่ต้องไม่น้อยกว่ำ๑.๕๐ เมตร หิน ๐.๗๕ เมตร ๐.๓๐ เมตร

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2566 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:167dafcbf89c · 2026-08-23

กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 มาตรา ๑๓