คลังกฎหมาย / กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 / หมวด ๓ ฐำนรำกแผ่

กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 · 2566

มาตรา ๑๔

ข้อ ๑๔ ฐำนรำกแผ่ที่วำงอยู่ใกล้กับฐำนรำกแผ่ข้ำงเคียงที่มีระดับควำมลึกแตกต่ำงกัน หำกไม่มีกำรคำนวณถึงผลกระทบจำกหน่วยแรงที่เกิดขึ้นจำกฐำนรำกแผ่ข้ำงเคียง ระยะห่ำงขั้นต่ำ ของตำแหน่งในกำรวำงฐำนรำกแผ่ที่มีระดับควำมลึกแตกต่ำงกัน ให้เป็นไปตำมอัตรำส่วน ดังต่อไปนี้ ชนิดของ ชั้นดินฐำนรำก ดิน หิน อัตรำส่วนระหว่ำงระยะทำงรำบของขอบฐำนรำก ต่อระยะทำงดิ่งของฐำนรำก ๒: ๑ ๑: ๑

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2566 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256:167dafcbf89c · 2026-08-23

กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. 2566 มาตรา ๑๔