๑. กุฏิทูสกชาดก

มนุสฺสสฺเสว เต สีสํ หตฺถปาทา จ วานร อถ เกน นุ วณฺเณน อคารนฺเต น วิชฺชติ ฯ

ดูกรวานร ศีรษะ มือ และเท้าของท่านเหมือนของมนุษย์ เออก็ เพราะ เหตุไรหนอ ท่านจึงไม่มีเรือนอยู่?

มนุสฺสสฺเสว เม สีสํ หตฺถปาทา จ สิงฺคิล ยาหุ เสฏฺฐา มนุสฺเสสุ สา เม ปญฺญา น วิชฺชติ ฯ

ดูกรนกขมิ้น ศีรษะ มือ และเท้าของเราเหมือนของมนุษย์ก็จริง แต่ ปัญญาที่บัณฑิตกล่าวว่า ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์ ของเราไม่มี.

อนวฏฺฐิตจิตฺตสฺส ลหุจิตฺตสฺส ทุพฺภิโน นิจฺจํ อทฺธุวสีลสฺส สุขภาโว น วิชฺชติ ฯ

ผู้มีจิตไม่มั่นคง มีจิตกลับกลอก มักประทุษร้ายมิตร มีปกติไม่ยั่งยืน เป็นนิจ ย่อมไม่มีความสุข.

โส กรสฺสุ อานุภาวํ วีติวตฺตสฺสุ สีลิยํ สีตวาตปริตฺตาณํ กรสฺสุ กุฏิกํ กปีติ ฯ กุฏิทูสกชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------

ท่านจงกระทำอานุภาพ เปลี่ยนปกติเดิมเสียเถิด ดูกรวานร ท่านจง กระทำกระท่อมไว้เป็นเครื่องป้องกันความหนาว และลมเถิด. จบ กุฏิทูสกชาดกที่ ๑.