๕. โรหิณีชาดก

เสยฺโย อมิตฺโต เมธาวี ยญฺเจ พาลานุกมฺปโก ปสฺส โรหิณิกํ ชมฺมึ มาตรํ หนฺตฺวาน โสจตีติ ฯ โรหิณีชาตกํ ปญฺจมํ ฯ ---------

ศัตรูผู้เป็นนักปราชญ์ยังดีกว่า คนโง่เขลาถึงเป็นผู้อนุเคราะห์จะดีอะไร ท่านจงดูนางโรหิณีผู้โง่เขลา ฆ่ามารดาแล้วเศร้าโศกอยู่. จบ โรหิณีชาดกที่ ๕.