๒. มหากปิชาดก

๑๐๕๐อตฺตานํ สงฺกมํ กตฺวา โย โสตฺถึ สมตารยิ กึ ตฺวํ เตสํ กึเม ตุยฺหํ โหนฺติ เหเต มหากปิ ฯ

๑๐๕๑ราชาหํ อิสฺสโร เตสํ ยูถสฺส ปริหารโก เตสํ โสกปเรตานํ ภึตานนฺเต อรินฺทม ฯ

๑๐๕๒อุลฺลงฺฆยิตฺวา อตฺตานํ วิสฺสฏฺฐธนุโน สตํ ตโต อปรปาเทสุ ทฬฺหํ พนฺธํ ลตาคุลํ ฯ

๑๐๕๓ฉินฺนพฺภมิว วาเตน นุณฺโณ รุกฺขมุปาคมึ โสหํ อปฺปภวํ ตตฺถ สาขํ หตฺเถหิ อคฺคหึ ฯ

๑๐๕๔ตํ มํ วีณายตํ สนฺตํ สาขาย จ ลตาย จ สมนุกฺกมนฺตา ปาเทหิ โสตฺถึ สาขมิคา คตา ฯ

๑๐๕๕ตํ มํ น ตปฺปตี พนฺโธ วโธ เม น ตเปสฺสติ สุขมาหริตํ เตสํ เยสํ รชฺชมการยึ ฯ

๑๐๕๖เอสา เต อุปมา ราช ตํ สุณาหิ อรินฺทมํ รญฺญา รฏฺฐสฺส โยคฺคสฺส พลสฺส นิคมสฺส จ สพฺเพสํ สุขเมตพฺพํ ขตฺติเยน ปชานตาติ ฯ มหากปิชาตกํ ทุติยํ ฯ ---------