๙. ชาครชาดก

๑๑๐๐โกธ ชาครตํ สุตฺโต โกธ สุตฺเตสุ ชาคโร โก เมตํ นุ วิชานาติ โก ตํ ปฏิภณาติ เม ฯ

๑๑๐๑อหํ ชาครตํ สุตฺโต อหํ สุตฺเตสุ ชาคโร อหเมตํ วิชานามิ อหํ ปฏิภณามิ เต ฯ

๑๑๐๒กถํ ชาครตํ สุตฺโต กถํ สุตฺเตสุ ชาคโร กถํ เอตํ วิชานาสิ กถํ ปฏิภณาสิ เม ฯ

๑๑๐๓เย ธมฺมํ นปฺปชานนฺติ สญฺญโมติ ทโมติ จ เตสุ สุตฺตปฺปมาเทสุ อหํ ชคฺคามิ เทวเต ฯ

๑๑๐๔เยสํ ราโค จ โทโส จ อวิชฺชา จ วิราชิตา เตสุ ชาครมาเนสุ อหํ สุตฺโตสฺมิ เทวเต ฯ

๑๑๐๕เอวํ ชาครตํ สุตฺโต เอวํ สุตฺเตสุ ชาคโร เอวเมตํ วิชานามิ เอวํ ปฏิภณามิ เต ฯ

๑๑๐๖สาธุ ชาครตํ สุตฺโต สาธุ สุตฺเตสุ ชาคโร สาธุ เมตํ วิชานาสิ สาธุ ปฏิภณาสิ เมติ ฯ ชาครชาตกํ นวมํ ฯ ---------