๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน

๔๗ข้าพเจ้าเข้าป่าดงทึบที่เงียบสงัดไม่มีเสียงอื้ออึง ได้ถวายพระแท่นสีหาสน์ แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๕๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๑. ภิกขทายิวรรค] ๙. พิฬาลิทายกเถราปทาน

๔๘ข้าพเจ้าถือดอกไม้กำหนึ่ง แล้วทำประทักษิณพระองค์ เข้าไปเฝ้าพระศาสดาแล้ว บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศเหนือ

๔๙ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน ด้วยผลกรรมนั้น ข้าพระองค์ทำตนให้ดับสนิทได้ ภพทั้งปวงข้าพระองค์ก็ถอนได้แล้ว

๕๐ในกัป ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพระองค์ได้ถวายทานไว้ครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายพระแท่นสีหาสน์

๕๑ในกัปที่ ๑๐๗ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าสันนิพพาปกะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๕๒คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระอาสนุปัฏฐายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ อาสนุปัฏฐายกเถราปทานที่ ๘ จบ