๔. สปริวาริยเถราปทาน

๑๕พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน รุ่งเรืองดังกองไฟ เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว

๑๖ก็เมื่อพระมหาวีรเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ได้มีพระสถูปที่กว้างใหญ่ ชนทั้งหลายบำรุงรักษาสิ่งของที่จะพึงถวายพระสถูป ในห้องพระธาตุซึ่งประเสริฐที่สุด

๑๗ครั้งนั้น ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ทำแท่นบูชาด้วยไม้จันทน์ ถวายธูปและของหอมที่สมควรแก่พระสถูป

๑๘ข้าพเจ้าเมื่อเกิดในภพใดๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในภพนั้นๆ ไม่เห็นความต่ำต้อยของตนเลย นี้เป็นผลแห่งบุพกรรม

๑๙ในกัปที่ ๑๑๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ ชาติ มีพระนามว่าสมัตตะ มีพลานุภาพมาก

๒๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสปริวาริยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สปริวาริยเถราปทานที่ ๔ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๐๙}