๖. กทัมพปุปผิยเถราปทาน

๓๐ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อว่ากุกกุฏะ มีพุทธะ ๗ พระองค์อาศัยอยู่ที่เชิงภูเขานั้น

๓๑ข้าพเจ้าเห็นต้นกระทุ่มมีดอกบานสะพรั่ง ดังดวงจันทร์ลอยเด่น (ในท้องฟ้า) จึงใช้มือทั้ง ๒ ประคอง โปรยบูชาพุทธะทั้ง ๗ องค์

๓๒ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพุทธะ

๓๓ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ มีนามเหมือนกันว่าปุปผะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก @เชิงอรรถ : @ พุทธะ ในที่นี้หมายถึงพระปัจเจกพุทธเจ้า (ขุ.อป.อ. ๒/๓๐/๑๙๙) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๒๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๖. พันธุชีวกวรรค] ๗. ติณสูลกเถราปทาน

๓๔คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระกทัมพปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ กทัมพปุปผิยเถราปทานที่ ๖ จบ