๔. ตรณิยเถราปทาน

๑๕ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ทรงองอาจกว่านรชน มีหมู่พระสาวกแวดล้อม เสด็จไปยังฝั่งแม่น้ำคงคา

๑๖แม่น้ำคงคามีน้ำเต็มเปี่ยมเสมอขอบฝั่ง กาดื่มกินได้ ข้ามได้ยาก ข้าพเจ้าพาพระพุทธเจ้าผู้สูงสุดแห่งเทวดาและมนุษย์ และหมู่ภิกษุส่งข้าม

๑๗ในกัปที่ ๑๑๘ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการพาพระพุทธเจ้าส่งข้าม(แม่น้ำ)

๑๘ในกัปที่ ๑๑๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ พระนามว่าสัพโพภวะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๑๙ในภพสุดท้าย ข้าพเจ้าเกิดในตระกูลพราหมณ์ ได้ออกบวชในศาสนาของพระศาสดา พร้อมกับสหาย ๓ คน

๒๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระตรณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ตรณิยเถราปทานที่ ๔ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๗๒}