๕. รังสิสัญญกเถราปทาน

๒๑พระพุทธเจ้าผู้มีพระรัศมีรุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์อุทัยและดวงจันทร์ องอาจดังเสือโคร่ง มีชาติตระกูลประเสริฐ ประทับอยู่ในระหว่างภูเขา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๘๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๒. หัตถิวรรค] ๖. สันธิตเถราปทาน

๒๒อานุภาพของพระพุทธเจ้านั้น รุ่งเรืองอยู่ในระหว่างภูเขา ข้าพเจ้าทำจิตให้เลื่อมใสในพระรัศมีแล้ว บันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดหนึ่งกัป

๒๓ในกัปที่เหลือ ข้าพเจ้าบำเพ็ญกุศลด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น และด้วยการระลึกถึงพระพุทธเจ้า

๒๔ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการได้ความทรงจำในพระพุทธเจ้า

๒๕ในกัปที่ ๕๗ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีพระนามว่าสุชาตะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

๒๖คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระรังสิสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ รังสิสัญญกเถราปทานที่ ๕ จบ