๔. อัพภัญชนทายกเถราปทาน

๑๔พระผู้มีพระภาคพระนามว่าโกณฑัญญะ ผู้ปราศจากราคะ ผู้คงที่ มีพระหฤทัยไม่หยาบ ไม่มีธรรมเครื่องเนิ่นช้า มีปกติเพ่งฌาน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๓๕} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๘. สุวัณณพิพโพหนวรรค] ๕. เอกัญชลิยเถราปทาน

๑๕ข้าพเจ้าได้ถวายยาหยอดตาแด่พระองค์ผู้ล่วงเลยโมหะทั้งปวง ทรงแสวงหาประโยชน์เกื้อกูลแก่สัตว์โลกทั้งมวล ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่

๑๖ในกัปที่หาประมาณมิได้นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายยาหยอดตาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายยาหยอดตา

๑๗ในกัปที่ ๑๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นกษัตริย์ผู้จักรพรรดิพระนามว่าจิรัปปะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๑๘คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระอัพภัญชนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ อัพภัญชนทายกเถราปทานที่ ๔ จบ