๕. เอกัญชลิยเถราปทาน

๑๙ข้าพเจ้าได้ถวายโอกาสที่อยู่ แด่พระสมณะผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ผู้ประทับนั่งบนเครื่องลาดใบไม้ที่ติดกันใกล้ต้นมะเดื่อ

๒๐ข้าพเจ้าประคองอัญชลีแล้ว ลาดเครื่องลาดดอกไม้ถวายพระผู้มีพระภาคนามว่าติสสะ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้เป็นที่พึ่งของโลก ผู้คงที่ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๓๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๒๘. สุวัณณพิพโพหนวรรค] ๖. โปตถทายกเถราปทาน

๒๑ในกัปที่ ๙๒ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำเครื่องลาดดอกไม้ไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาด

๒๒ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าเอกอัญชลิกะ เป็นใหญ่ในมนุษย์ มีพลานุภาพมาก

๒๓คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ เอกัญชลิยเถราปทานที่ ๕ จบ