๔. สัททสัญญกเถราปทาน

๑๗เมื่อดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ข้าพเจ้าได้มีความเลื่อมใสอย่างเหลือล้นว่า พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ มีปรากฏในโลก

๑๘ข้าพเจ้าได้ฟังแต่เสียงในความปรากฏนั้น แต่ไม่ได้เห็นพระชินเจ้าพระองค์นั้น ถึงคราวจะสิ้นชีวิต ได้ระลึกถึงความทรงจำในพระพุทธเจ้า

๑๙ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ความทรงจำไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

๒๐คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสัททสัญญกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สัททสัญญกเถราปทานที่ ๔ จบ