๑๐. กุมุทมาลิยเถราปทาน

๕๔พระผู้มีพระภาคผู้ทรงมีความเพียรมาก พระนามว่าวิปัสสี ผู้องอาจ ประเสริฐ แกล้วกล้า ทรงชนะวิเศษ แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ดุจพญาราชสีห์ผู้มีชาติสูง

๕๕ผู้สมควรรับเครื่องบูชา กำลังเสด็จดำเนินอยู่ที่ถนน จึงถือพวงดอกโกมุทไปโปรยลงบูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

๕๖ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๘๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๒. อารักขาทายกวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค

๕๗คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระกุมุทมาลิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ กุมุทมาลิยเถราปทานที่ ๑๐ จบ อารักขทายกวรรคที่ ๓๒ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อารักขทายกเถราปทาน ๒. โภชนทายกเถราปทาน ๓. คตสัญญกเถราปทาน ๔. สัตตปทุมิยเถราปทาน ๕. ปุปผาสนทายกเถราปทาน ๖. อาสนสันถวิกเถราปทาน ๗. สัททสัญญกเถราปทาน ๘. ติรังสิยเถราปทาน ๙. นาลิปุปผิยเถราปทาน ๑๐. กุมุทมาลิยเถราปทาน มีคาถา ๕๗ คาถา {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๔๘๒}