๕. นฬาคาริกเถราปทาน

๓๑ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาลูกหนึ่งชื่อหาริกะ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๒๕} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๓๕. เอกปทุมวรรค] ๕. นฬาคาริกเถราปทาน พระสยัมภูปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่านารทะ ประทับอยู่ที่โคนไม้ ในครั้งนั้น

๓๒ข้าพเจ้าได้สร้างเรือนไม้อ้อ มุงด้วยหญ้า แผ้วถางที่จงกรมแล้ว ได้ถวายแด่พระสยัมภู

๓๓ในกัปที่ ๑๔ ข้าพเจ้ารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ได้ครองเทวสมบัติตลอด ๗๔ ชาติ

๓๔ได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๗ ชาติ และได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์ นับชาติไม่ถ้วน

๓๕วิมานของข้าพเจ้าสูงลอยเด่น เหมือนสายรุ้ง วิมานของข้าพเจ้ามีเสา ๑,๐๐๐ ต้น มีสีเลื่อมประภัสสร (ไม่มีวิมานอื่นเสมอเหมือน)

๓๖ข้าพเจ้าเสวยสมบัติทั้ง ๒ แล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จึงออกบวชในศาสนาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม

๓๗ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเด็ดเดี่ยวเพื่อบำเพ็ญเพียร สงบระงับ ไม่มีอุปธิ ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างไม่มีอาสวะ ดุจช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

๓๘คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระนฬาคาริกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ นฬาคาริกเถราปทานที่ ๕ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๕๒๖}