๗. ลสุณทายกเถราปทาน

๘๙ครั้งนั้น ข้าพเจ้าบวชเป็นดาบส อาศัยอยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมพานต์ ข้าพเจ้าอาศัยกระเทียมเลี้ยงชีวิต กระเทียมเป็นอาหารของข้าพเจ้า

๙๐ข้าพเจ้าใส่กระเทียมเต็มหาบแล้วหาบไปยังสังฆาราม ข้าพเจ้ามีจิตร่าเริงเบิกบานได้ถวายกระเทียมแด่พระสงฆ์

๙๑เพราะถวายกระเทียมแด่พระสงฆ์ ผู้ยินดีในศาสนาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ผู้เลิศกว่านรชน ข้าพเจ้าจึงบันเทิงในสวรรค์ตลอดกัปหนึ่ง

๙๒ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายกระเทียมไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกระเทียม

๙๓คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระลสุณทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ลสุณทายกเถราปทานที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๖๒}