๗. สยนทายกเถราปทาน

๘๘ข้าพเจ้าได้ถวายที่นอนอันเลิศ ปูลาดด้วยผ้าแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีพระทัยประกอบด้วยเมตตา ผู้คงที่

๘๙พระผู้มีพระภาคชินเจ้า ทรงรับที่นอน และที่นั่งอันเป็นกัปปิยะแล้ว เสด็จลุกจากที่นอนนั้น เหาะขึ้นสู่เวหาส

๙๐ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายที่นอนไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๗๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๕. อุปาลิวรรค] ๘. จังกมทายกเถราปทาน

๙๑ในกัปที่ ๕๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าวรุณเทพ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๙๒คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสยนทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สยนทายกเถราปทานที่ ๗ จบ