๔. คันโธทกทายกเถราปทาน

๒๕ครั้งนั้น ได้มีการฉลองต้นมหาโพธิ์ของพระพุทธเจ้า พระนามว่าปทุมุตตระ ข้าพเจ้าได้ถือหม้อน้ำอันวิจิตร ได้ถวายน้ำหอมรดต้นมหาโพธิ์

๒๖ก็ในเวลาที่รดต้นมหาโพธิ์ เมฆฝนเป็นอันมากได้ตกลงมาและได้มีเสียงบันลือดังลั่น ในเมื่อสายฟ้าฟาดลงมา

๒๗ด้วยกำลังแห่งสายฟ้าฟาดลงมานั้นแล ข้าพเจ้าได้สิ้นชีวิต ณ ที่นั้น ไปเกิดบนเทวโลก ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๙๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๖. วีชนีวรรค] ๕. โอปวุยหเถราปทาน

๒๘ช่างน่าอัศจรรย์ พระพุทธเจ้า ช่างน่าอัศจรรย์ พระธรรม ช่างน่าอัศจรรย์ การที่ข้าพเจ้าได้ประจวบกับพระศาสดา ร่างกายของข้าพเจ้าล้มตายลงไปแล้ว ข้าพเจ้าได้รื่นรมย์ในเทวโลก

๒๙วิมานของข้าพเจ้ามี ๗ ชั้น สูงตระหง่าน นางเทพกัญญา ๑๐๐,๐๐๐ นาง แวดล้อมข้าพเจ้าทุกเมื่อ

๓๐ข้าพเจ้าไม่มีความเจ็บไข้ ไม่มีความเศร้าโศก ไม่ประสบความเร่าร้อนเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม

๓๑ในกัปที่ ๒,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสังวสิตะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๓๒คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระคันโธทกทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ คันโธทกทายกเถราปทานที่ ๔ จบ