๙. ปทุมเถราปทาน

๖๗พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตตระ ทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงประกาศธรรมอันประเสริฐให้เป็นไป ทรงโปรยปรายหยาดฝนคืออมตธรรม ให้มหาชนสงบเย็น

๖๘ข้าพเจ้ายืนถือดอกปทุมพร้อมทั้งธงอยู่ในที่ไกล ๒๕๐ ชั่วคันธนู มีใจร่าเริง ได้โยนดอกปทุมพร้อมด้วยธงขึ้นไปในอากาศ เพื่อบูชาพระมุนีพระนามว่าปทุมุตตระ

๖๙และเมื่อดอกปทุมกำลังลอยมา ความอัศจรรย์ก็เกิดมีในขณะนั้น พระผู้มีพระภาค ผู้ประเสริฐกว่าเจ้าลัทธิทั้งหลาย ทรงทราบความดำริของข้าพเจ้า ทรงรับไว้แล้ว

๗๐พระศาสดาทรงรับดอกปทุมชั้นดีเยี่ยมไว้ ด้วยพระหัตถ์ที่ประเสริฐ ประทับยืนอยู่ในท่ามกลางหมู่ภิกษุ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

๗๑เราจักพยากรณ์ผู้ที่โยนดอกปทุมนี้ มาใกล้พระสัพพัญญูซึ่งเป็นผู้นำสูงสุด ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวเถิด

๗๒เขาจักเป็นจอมเทพครองเทวสมบัติ ๓๐ กัป จักเป็นพระเจ้าแผ่นดินครองแผ่นดิน ๗๐๐ กัป

๗๓จักเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ เพราะถือเอากลีบบัวในดอกบัวนั้น สายฝนดอกไม้จักตกลงมาจากอากาศในครั้งนั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๑๙๘} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๖. วีชนีวรรค] ๑๐. อสนโพธิยเถราปทาน

๗๔ในกัปที่ ๑๐๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) พระศาสดาพระนามว่าโคดม ตามพระโคตร ทรงสมภพในราชสกุลโอกกากราช จักอุบัติขึ้นในโลก

๗๕ผู้นั้นจักเป็นธรรมทายาทของพระศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสที่ธรรมเนรมิต กำหนดรู้อาสวะทั้งปวง จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะแล้วนิพพาน

๗๖ข้าพเจ้าคลอดจากครรภ์แล้ว มีสติสัมปชัญญะ มีอายุได้ ๕ ขวบ ก็ได้บรรลุอรหัตตผล

๗๗คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปทุมเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปทุมเถราปทานที่ ๙ จบ