๔. ปรัปปสาทกเถราปทาน

๒๐พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้องอาจ ประเสริฐที่สุด มีความเพียร แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ ทรงชนะวิเศษ มีพระฉวีวรรณดังทอง ใครเล่าเห็นแล้ว จะไม่เลื่อมใส

๒๑พระพุทธเจ้า ทรงมีพระคุณหาผู้เปรียบมิได้ เปรียบดังภูเขาหิมพานต์ (และ) เปรียบดังสาครที่ข้ามได้ยาก ฌานของพระพุทธเจ้า ก็ฉันนั้น ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

๒๒แผ่นดินที่หาประมาณมิได้ มาลัยประดับศีรษะอย่างวิจิตรฉันใด ศีลของพระพุทธเจ้า ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส

๒๓ลมที่ใครๆ ทำให้ปั่นป่วนไม่ได้ อากาศที่ใครๆ นับไม่ได้ ฉันใด พระญาณของพระพุทธเจ้าก็ฉันนั้น ใครเล่าเห็นแล้วจะไม่เลื่อมใส {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๐๕} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๗. สกจิตตนิยวรรค] ๕. ภิสทายกเถราปทาน

๒๔พราหมณ์ชื่อว่าโสณะ ได้สรรเสริญพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐที่สุด พระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้ ด้วย ๔ คาถาเหล่านี้

๒๕ข้าพเจ้าไม่ไปเกิดยังทุคติ ๙๔ กัป ได้เสวยสมบัติที่ดีงามมิใช่น้อย ในสุคติทั้งหลาย

๒๖ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้สรรเสริญพระพุทธเจ้า ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ

๒๗ในกัปที่ ๑๔ (นับจากกัปนี้ไป) ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ ผู้สูงศักดิ์ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๒๘คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปรัปปสาทกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ ปรัปปสาทกเถราปทานที่ ๔ จบ