๗. สูจิทายกเถราปทาน

๓๐ในกัปที่ ๓๐,๐๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ได้มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก พระนามว่าสุเมธะ ตามพระโคตร มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ

๓๑ข้าพเจ้าได้ถวายเข็ม ๕ เล่ม เพื่อประโยชน์แก่การเย็บจีวร แด่พระองค์ผู้มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์ ผู้คงที่ @เชิงอรรถ : @ ดูเชิงอรรถหน้า ๑๔๒ ในเล่มนี้ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๒๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๘. นาคสมาลวรรค] ๘. ปาฏลิปุปผิยเถราปทาน

๓๒ด้วยการถวายเข็มนั้นนั่นแล ญาณเป็นเครื่องเห็นแจ้งอรรถที่ละเอียดคมกล้า เกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้ารวดเร็วและโดยง่าย

๓๓กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าทรงร่างกายอันมีในภพสุดท้ายอยู่ ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

๓๔ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ ชาติ พระนามว่าทิปทาธิบดี สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

๓๕คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระสูจิทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ สูจิทายกเถราปทานที่ ๗ จบ