สุตตันติกทุกมาติกา (๔๒ ทุกะ)
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สุตตันติกทุกมาติกา (๔๒ ทุกะ) ๑. วิชชาภาคีทุกะ
วิชฺชาภาคิโน ธมฺมา. ธรรมที่มีส่วนแห่งวิชชา (๑๓๐๓) อวิชฺชาภาคิโน ธมฺมา. ธรรมที่มีส่วนแห่งอวิชชา (๑๓๐๔)๒. วิชชูปมทุกะ
วิชฺชูปมา ธมฺมา. ธรรมที่เปรียบเหมือนสายฟ้า (๑๓๐๕) วชิรูปมา ธมฺมา. ธรรมที่เปรียบเหมือนฟ้าผ่า (๑๓๐๖)๓. พาลทุกะ
พาลา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เป็นพาล (๑๓๐๗) ปณฺฑิตา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เป็นบัณฑิต (๑๓๐๘)๔. กัณหทุกะ
กณฺหา ธมฺมา. ธรรมที่ดำ (๑๓๐๙) สุกฺกา ธมฺมา. ธรรมที่ขาว (๑๓๑๐)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๐}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๕. ตปนียทุกะ
ตปนียา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๑) อตปนียา ธมฺมา. ธรรมที่ไม่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๒)๖. อธิวจนทุกะ
อธิวจนา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นชื่อ (สัททบัญญัติ) (๑๓๑๓) อธิวจนปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งชื่อ (๑๓๑๓)๗. นิรุตติทุกะ
นิรุตฺติ ธมฺมา. ธรรมที่เป็นนิรุตติ (สัททบัญญัติ) (๑๓๑๔) นิรุตฺติปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งนิรุตติ (๑๓๑๔)๘. ปัญญัตติทุกะ
ปญฺญตฺติ ธมฺมา. ธรรมที่เป็นบัญญัติ (๑๓๑๕) ปญฺญตฺติปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งบัญญัติ (๑๓๑๕)๙. นามรูปทุกะ
นามญฺจ. นาม (๑๓๑๖) รูปญฺจ. รูป (๑๓๑๗)๑๐. อวิชชาทุกะ
อวิชฺชา จ. ความไม่รู้ (๑๓๑๘) ภวตณฺหา จ. ความปรารถนาภพ (๑๓๑๙)๑๑. ภวทิฏฐิทุกะ
ภวทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าเกิด (๑๓๒๐) วิภวทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าไม่เกิด (๑๓๒๑)๑๒. สัสสตทิฏฐิทุกะ
สสฺสตทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าเที่ยง (๑๓๒๒) อุจฺเฉททิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าขาดสูญ (๑๓๒๓)๑๓. อันตวาทิฏฐิทุกะ
อนฺตวาทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่ามีที่สุด (๑๓๒๔) อนนฺตวาทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าไม่มีที่สุด (๑๓๒๕)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๑}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๑๔. ปุพพันตานุทิฏฐิทุกะ
ปุพฺพนฺตานุทิฏฺฐิ จ. ความเห็นปรารภส่วนอดีต (๑๓๒๖) อปรนฺตานุทิฏฺฐิ จ. ความเห็นปรารภส่วนอนาคต (๑๓๒๗)๑๕. อหิริกทุกะ
อหิริกญฺจ. ความไม่ละอายบาป (๑๓๒๘) อโนตฺตปฺปญฺจ. ความไม่เกรงกลัวบาป (๑๓๒๙)๑๖. หิรีทุกะ
หิรี จ. ความละอาย (๑๓๓๐) โอตฺตปฺปญฺจ. ความเกรงกลัว (๑๓๓๑)๑๗. โทวจัสสตาทุกะ
โทวจสฺสตา จ. ความเป็นผู้ว่ายาก (๑๓๓๒) ปาปมิตฺตตา จ. ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว (๑๓๓๓)๑๘. โสวจัสสตาทุกะ
โสวจสฺสตา จ. ความเป็นผู้ว่าง่าย (๑๓๓๔) กลฺยาณมิตฺตตา จ. ความเป็นผู้มีมิตรดี (๑๓๓๕)๑๙. อาปัตติกุสลตาทุกะ
อาปตฺติกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอาบัติ (๑๓๓๖) อาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากอาบัติ (๑๓๓๗)๒๐. สมาปัตติกุสลตาทุกะ
สมาปตฺติกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในสมาบัติ (๑๓๓๘) สมาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาบัติ (๑๓๓๙)๒๑. ธาตุกุสลตาทุกะ
ธาตุกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในธาตุ (๑๓๔๐) มนสิการกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในมนสิการ (๑๓๔๑)๒๒. อายตนกุสลตาทุกะ
อายตนกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอายตนะ (๑๓๔๒) ปฏิจฺจสมุปฺปาทกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในปฏิจจสมุปปาท (๑๓๔๓)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๒}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๒๓. ฐานกุสลตาทุกะ
ฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในฐานะ (๑๓๔๔) อฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอฐานะ (๑๓๔๕)๒๔. อาชชวทุกะ
อาชฺชโว จ. ความซื่อตรง (๑๓๔๖) มทฺทโว จ. ความอ่อนโยน (๑๓๔๗)๒๕. ขันติทุกะ
ขนฺติ จ. ขันติ (๑๓๔๘) โสรจฺจญฺจ. โสรัจจะ (๑๓๔๙)๒๖. สาขัลยทุกะ
สาขลฺยญฺจ. ความเป็นผู้มีวาจาอ่อนหวาน (๑๓๕๐) ปฏิสนฺถาโร จ. การปฏิสันถาร (๑๓๕๑)๒๗. อินทริเยสุอคุตตทวารตาทุกะ
อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวารตา จ. ความเป็นผู้ไม่สำรวมทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย(๑๓๕๒) โภชเน อมตฺตญฺญุตา จ. ความเป็นผู้ไม่รู้จักประมาณในการบริโภค (๑๓๕๓)๒๘. อินทริเยสุคุตตทวารตาทุกะ
อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา จ. ความเป็นผู้สำรวมทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย(๑๓๕๔) โภชเน มตฺตญฺญุตา จ. ความเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภค (๑๓๕๕)๒๙. มุฏฐสัจจทุกะ
มุฏฺฐสจฺจญฺจ. ความเป็นผู้มีสติหลงลืม (๑๓๕๖) อสมฺปชญฺญญฺจ. ความเป็นผู้ไม่มีสัมปชัญญะ (๑๓๕๗)๓๐. สติสัมปชัญญทุกะ
สติ จ. สติ (๑๓๕๘) สมฺปชญฺญญฺจ. สัมปชัญญะ (๑๓๕๙)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๓}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๓๑. ปฏิสังขานพลทุกะ
ปฏิสงฺขานพลญฺจ. กำลังคือการพิจารณา (๑๓๖๐) ภาวนาพลญฺจ. กำลังคือภาวนา (๑๓๖๑)๓๒. สมถวิปัสสนาทุกะ
สมโถ จ. สมถะ (๑๓๖๒) วิปสฺสนา จ. วิปัสสนา (๑๓๖๓)๓๓. สมถนิมิตตทุกะ
สมถนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งสมถะ (๑๓๖๔) ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งความเพียร (๑๓๖๕)๓๔. ปัคคาหทุกะ
ปคฺคาโห จ. ความเพียร (๑๓๖๖) อวิกฺเขโป จ. ความไม่ฟุ้งซ่าน (๑๓๖๗)๓๕. สีลวิปัตติทุกะ
สีลวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งศีล (๑๓๖๘) ทิฏฺฐิวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งทิฏฐิ (๑๓๖๙)๓๖. สีลสัมปทาทุกะ
สีลสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งศีล (๑๓๗๐) ทิฏฺฐิสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งทิฏฐิ (๑๓๗๑)๓๗. สีลวิสุทธิทุกะ
สีลวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งศีล (๑๓๗๒) ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๓)๓๘. ทิฏฐิวิสุทธิโขปนทุกะ
ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ โข ปน. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๔) ยถาทิฏฺฐิสฺส จ ปธานํ. ความเพียรของบุคคลผู้มีความเห็นหมดจด (๑๓๗๕)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๔}
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี สุตตันติกทุกมาติกา ๓๙. สังเวชนียัฏฐานทุกะ
สํเวโค จ สํเวชนีเยสุ ฐาเนสุ. ความสังเวชในฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความสลดใจ(๑๓๗๖) สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ. ความเพียรโดยแยบคายของบุคคลผู้สลดใจ (๑๓๗๗)๔๐. อสันตุฏฐิตากุสลธัมมทุกะ
อสนฺตุฏฺฐิตา จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ. ความเป็นผู้ไม่สันโดษในธรรมที่เป็นกุศล (๑๓๗๘) อปฺปฏิวานตา จ ปธานสฺมึ. ความเป็นผู้ไม่ท้อถอยในความเพียร (๑๓๗๙)๔๑. วิชชาทุกะ
วิชฺชา จ. ความรู้แจ้ง (๑๓๘๐) วิมุตฺติ จ. ความหลุดพ้น (๑๓๘๑)๔๒. ขเยญาณทุกะ
ขเย ญาณํ. ญาณในอริยมรรค (๑๓๘๒) อนุปฺปาเท ญาณํ. ญาณในอริยผล (๑๓๘๓) สุตตันติกทุกมาติกา จบ มาติกา จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๕}
หน้าว่าง
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๔ หน้า : ๒๖}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๔ พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๑ ธรรมสังคณีปกรณ์ สุตตันตมาติกา ๔๒ ทุกะ
วิชฺชาภาคิโน ธมฺมา อวิชฺชาภาคิโน ธมฺมา วิชฺชูปมา ธมฺมา วชิรูปมา ธมฺมา พาลา ธมฺมา ปณฺฑิตา ธมฺมา กณฺหา ธมฺมา สุกฺกา ธมฺมา ตปนิยา ธมฺมา อตปนิยา ธมฺมา อธิวจนา ธมฺมา อธิวจนปถา ธมฺมา นิรุตฺติ ธมฺมา นิรุตฺติปถา ธมฺมา ปญฺญตฺติ ธมฺมา ปญฺญตฺติปถา ธมฺมา นามญฺจ รูปญฺจ อวิชฺชา จ ภวตณฺหา จ ภวทิฏฺฐิ จ วิภวทิฏฺฐิ จ สสฺสตทิฏฺฐิ จ อุจฺเฉททิฏฺฐิ จ อนฺตวาทิฏฺฐิ จ อนนฺตวาทิฏฺฐิ จ ปุพฺพนฺตานุทิฏฺฐิ จ อปรนฺตานุทิฏฺฐิ จ อหิริกญฺจ อโนตฺตปฺปญฺจ หิริ จ โอตฺตปฺปญฺจ โทวจสฺสตา จ ปาปมิตฺตตา จ โสวจสฺสตา จ กลฺยาณมิตฺตตา จ อาปตฺติกุสลตา จ อาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ สมาปตฺติกุสลตา จ สมาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ ธาตุกุสลตา จ มนสิการกุสลตา จ อายตนกุสลตา จ ปฏิจฺจสมุปฺปาทกุสลตา จ ฐานกุสลตา จ อฏฺฐานกุสลตา จ อาชฺชโว จ มทฺทโว จ ขนฺติ จ โสรจฺจญฺจ สาขลฺยญฺจ ปฏิสนฺถาโร จ อินฺทฺริเยสุอคุตฺตทฺวารตา จ โภชเน อมตฺตญฺญุตา จ อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา จ โภชเน มตฺตญฺญุตา จ มุฏฺฐสจฺจญฺจ อสมฺปชญฺญญฺจ สติ จ สมฺปชญฺญญฺจ ปฏิสงฺขานพลญฺจ ภาวนาพลญฺจ สมโถ จ วิปสฺสนา จ สมถนิมิตฺตญฺจ ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ ปคฺคาโหจ อวิกฺเขโปจ สีลวิปตฺติ จ ทิฏฺฐิวิปตฺติ จ สีลสมฺปทา จ ทิฏฺฐิสมฺปทา จ สีลวิสุทฺธิ จ ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ จ ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ โข ปน ยถาทิฏฺฐิสฺส จ ปธานํ สํเวโค จ สํเวชนิเยสุ ฐาเนสุ สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ อสนฺตุฏฺฐตา จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ อปฺปฏิวานิตา จ ปธานสฺมึ วิชฺชา จ วิมุตฺติ จ ขเย ญาณํ อนุปฺปาเท ญาณนฺติ ฯ สุตฺตนฺตมาติกา ฯ มาติกา นิฏฺฐิตา -------
๑. วิชชาภาคีทุกะ วิชฺชาภาคิโน ธมฺมา ธรรมเป็นไปในส่วนวิชชา อวิชฺชาภาคิโน ธมฺมา ธรรมเป็นไปในส่วนอวิชชา๒. วิชชูปมทุกะ วิชฺชูปมา ธมฺมา ธรรมเหมือนฟ้าแลบ วชิรูปมา ธมฺมา ธรรมเหมือนฟ้าผ่า ๓. พาลทุกะ พาลา ธมฺมา ธรรมทำให้เป็นพาล ปณฺฑิตา ธมฺมา ธรรมทำให้เป็นบัณฑิต๔. กัณหทุกะ กณฺหา ธมฺมา ธรรมดำ สุกฺกา ธมฺมา ธรรมขาว ๕. ตปนิยทุกะ ตปนิยา ธมฺมา ธรรมทำให้เร่าร้อน อตปนิยา ธมฺมา ธรรมไม่ทำให้เร่าร้อน๖. อธิวจนทุกะ อธิวจนา ธมฺมา ธรรมเป็นชื่อ อธิวจนปถา ธมฺมา ธรรมเป็นเหตุของธรรมเป็นชื่อ๗. นิรุตติทุกะ นิรุตฺติ ธมฺมา ธรรมเป็นนิรุตติ นิรุตฺติปถา ธมฺมา ธรรมเป็นเหตุของธรรมเป็นนิรุตติ๘. ปัญญัติติทุกะ ปญฺญตฺติ ธมฺมา ธรรมเป็นบัญญัติ ปญฺญตฺติปถา ธมฺมา ธรรมเป็นเหตุของธรรมเป็นบัญญัติ๙. นามรูปทุกะ นามญฺจ นามธรรม รูปญฺจ รูปธรรม ๑๐. อวิชชาทุกะ อวิชฺชา จ ความไม่รู้แจ้ง ภวตณฺหา จ ความปรารถนาภพ ๑๑. ภวทิฏฐิทุกะ ภวทิฏฺฐิ จ ความเห็นว่าเกิด วิภวทิฏฺฐิ จ ความเห็นว่าไม่เกิด ๑๒. สัสสตทิฏฐิทุกะ สสฺสตทิฏฺฐิ จ ความเห็นว่าเที่ยง อุจฺเฉททิฏฺฐิ จ ความเห็นว่าสูญ ๑๓. อันตวาทิฏฐิทุกะ อนฺตวาทิฏฺฐิ จ ความเห็นว่ามีที่สุด อนนฺตวาทิฏฺฐิ จ ความเห็นว่าไม่มีที่สุด๑๔. ปุพพันตานุทิฏฐิทุกะ ปุพฺพนฺตานุทิฏฺฐิ จ ความเห็นปรารภส่วนอดีต อปรนฺตานุทิฏฺฐิ จ ความเห็นปรารภส่วนอนาคต๑๕. อหิริกทุกะ อหิริกญฺจ ความไม่ละอาย อโนตฺตปฺปญฺจ ความไม่เกรงกลัว๑๖. หิริทุกะ หิริ จ ความละอาย โอตฺตปฺปญฺจ ความเกรงกลัว ๑๗. โทวจัสสตาทุกะ โทวจสฺสตา จ ความเป็นผู้ว่ายาก ปาปมิตฺตตา จ ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว๑๘. โสวจัสสตาทุกะ โสวจสฺสตา จ ความเป็นผู้ว่าง่าย กลฺยาณมิตฺตตา จ ความเป็นผู้มีมิตรดี ๑๙. อาปัตติกุสลตาทุกะ อาปตฺติกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในอาบัติ อาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากอาบัติ๒๐. สมาปัตติกุสลตาทุกะ สมาปตฺติกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในสมาบัติ สมาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาบัติ๒๑. ธาตุกุสลตาทุกะ ธาตุกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในธาตุ มนสิการกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในการพิจารณา๒๒. อายตนกุสลตาทุกะ อายตนกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในอายตนะ ปฏิจฺจสมุปฺปาทกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในปฏิจจสมุปบาท๒๓. ฐานกุสลตาทุกะ ฐานกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในฐานะ อฏฺฐานกุสลตา จ ความเป็นผู้ฉลาดในอฐานะ๒๔. อาชชวทุกะ อาชฺชโว จ ความซื่อตรง มทฺทโว จ ความอ่อนโยน ๒๕. ขันติทุกะ ขนฺติ จ ความอดทน โสรจฺจญฺ จ ความสงบเสงี่ยม ๒๖. สาขัลยทุกะ สาขลฺยญฺจ ความเป็นผู้มีวาจาอ่อนหวาน ปฏิสนฺถาโร จ การปฏิสันถาร ๒๗. อินทริยอคุตตทวารตาทุกะ อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวารตา จ ความเป็นผู้ไม่สำรวมในอินทรีย์ ๖ โภชเน อมตฺตญฺญุตา จ ความเป็นผู้ไม่รู้ประมาณในโภชนาหาร๒๘. อินทริยคุตตทวารตาทุกะ อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา จ ความเป็นผู้สำรวมในอินทรีย์ ๖ โภชเน มตฺตญฺญุตา จ ความเป็นผู้รู้ประมาณในโภชนาหาร๒๙. มุฏฐสัจจทุกะ มุฏฺฐสจฺจญฺจ ความเป็นผู้ไม่มีสติ อสมฺปชญฺญญฺจ ความเป็นผู้ไม่มีสัมปชัญญะ๓๐. สติทุกะ สติ จ สติ สมฺปชญฺญญฺจ สัมปชัญญะ๓๑. ปฏิสังขานพลทุกะ ปฏิสงฺขานพลญฺจ กำลังคือการพิจารณา ภาวนาพลญฺจ กำลังคือภาวนา ๓๒. สมถฑุกะ สมโถ จ สมถะ วิปสฺสนา จ วิปัสสนา ๓๓. นิมิตตทุกะ สมถนิมิตฺตญฺจ นิมิตคือสมถะ ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ นิมิตคือความเพียร ๓๔. ปัคคาหทุกะ ปคฺคาโห จ ความเพียร อวิกฺเขโป จ ความไม่ฟุ้งซ่าน ๓๕. วิปัตติทุกะ สีลวิปตฺติ จ ความวิบัติแห่งศีล ทิฏฺฐิวิปตฺติ จ ความวิบัติแห่งทิฏฐิ ๓๖. สัมปทาทุกะ สีลสมฺปทา จ ความสมบูรณ์แห่งศีล ทิฏฺฐิสมฺปทา จ ความสมบูรณ์แห่งทิฏฐิ๓๗. วิสุทธิทุกะ สีลวิสุทฺธิ จ ความหมดจดแห่งศีล ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ จ ความหมดจดแห่งทิฏฐิ๓๘. ทิฏฐิวิสุทธิทุกะ ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ โข ปน ความหมดจดแห่งทิฏฐิ ยถาทิฏฺฐิสฺส จ ปธานํ ความเพียรแห่งบุคคลผู้มีทิฏฐิอันหมดจด๓๙. สังเวคทุกะ สํเวโค จ สํเวชนิเยสุ ฐาเนสุ ความสลดใจในฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความสลดใจ สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ ความพยายามโดยแยบคายของบุคคลผู้มีความ สลดใจ๔๐. อสันตุฏฐตาทุกะ อสนฺตุฏฺฐตา จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ ความไม่รู้จักอิ่มในกุศลธรรม อปฺปฏิวานิตา จ ปธานสฺมึ ความไม่ท้อถอยในความพยายาม๔๑. วิชชาทุกะ วิชฺชา จ ความรู้แจ้ง วิมุตฺติ จ ความหลุดพ้น ๔๒. ขยญาณทุกะ ขเย ญาณํ ญาณในอริยมรรค อนุปฺปาเท ญาณํ ญาณในอริยผล สุตตันตมาติกา ๔๒ ทุกะ จบ มาติกา จบ -----------------------------------------------------