๑๖. วิมลเถรคาถา

๓๒๒|๓๒๒.๒๖๔| ๑๖ ปาปมิตฺเต วิวชฺเชตฺวา ภเชยฺยุตฺตมปุคฺคเล โอวาเท จสฺส ติฏฺเฐยฺย ปตฺเถนฺโต อจลํ สุขํ ฯ |๓๒๒.๒๖๕| ปริตฺตํ ทารุมารุยฺห ยถา สีเท มหณฺณเว เอวํ กุสีตมาคมฺม สาธุชีวีปิ สีทติ ฯ ตสฺมา ตํ ปริวชฺเชยฺย กุสีตํ หีนวีริยํ ฯ |๓๒๒.๒๖๖| ปวิวิตฺเตหิ อริเยหิ ปหิตตฺเตหิ ฌายิหิ นิจฺจํ อารทฺธวิริเยหิ ปณฺฑิเตหิ สหาวเสติ ฯ วิมโล เถโร ฯ อุทฺทานํ องฺคณิโก ภารทฺวาโช ปจฺจโย พากุโล อิสิ ธนิโย มาตงฺคปุตฺโต จ โสภิโต วารโณ อิสิ ปสฺสิโก จ ยโสโช จ สาฏิมตฺติยุปาลิ จ อุตฺตรปาโล อภิภูโต โคตโม หาริโตปิ จ เถโร ติกนิปาตมฺหิ นิพฺพาเน วิมโล กโต อฏฺฐตาฬีส คาถาโย เถรา โสฬส กิตฺติตาติ ฯ ติกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ ---------------