๒. ภคุเถรคาถา

๓๒๔|๓๒๔.๒๗๑| ๒ อหํ มิทฺเธน ปกโต วิหารา อุปนิกฺขมึ จงฺกมํ อภิรูหนฺโต ตตฺเถว ปปตึ ฉมา ฯ |๓๒๔.๒๗๒| คตฺตานิ ปริมชฺชิตฺวา ปุน ปารุยฺห จงฺกมํ จงฺกมึ จงฺกเม โสหํ อชฺฌตฺตํ สุสมาหิโต ฯ |๓๒๔.๒๗๓| ตโต เม มนสีกาโร โยนิโส อุทปชฺชถ อาทีนโว ปาตุรหุ นิพฺพิทา สมติฏฺฐถ ฯ |๓๒๔.๒๗๔| ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ ภคุ เถโร ฯ