๒. สุภูตเถรคาถา

๓๓๖|๓๓๖.๓๒๐| ๒ อโยเค ยุญฺชมตฺตานํ ปุริโส กิจฺจมิจฺฉโก จรํ เจ นาธิคจฺเฉยฺย ตํ เว ทุพฺภคลกฺขณํ ฯ |๓๓๖.๓๒๑| อพฺพูฬฺหํ อฆตชีวิตํ เอกญฺเจ โอสฺสชฺเชยฺย กลีว สิยา สพฺพานิปิ เจ โอสฺสชฺเชยฺย อนฺโธว สิยา สมวิสมสฺส อทสฺสนโต ฯ |๓๓๖.๓๒๒| ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ |๓๓๖.๓๒๓| ยถาปิ รุจิรํ ปุปฺผํ วณฺณวนฺตํ อคนฺธกํ เอวํ สุภาสิตา วาจา อผลา โหติ อกุพฺพโต ฯ |๓๓๖.๓๒๔| ยถาปิ รุจิรํ ปุปฺผํ วณฺณวนฺตํ สคนฺธกํ เอวํ สุภาสิตา วาจา สผลา โหติ สุกุพฺพโตติ สุภูโต เถโร ฯ