๒. ลกุณฏกเถรคาถา

๓๖๒|๓๖๒.๔๖๖| ๒ ปเร อมฺพาฏการาเม วนสณฺฑมฺหิ ภทฺทิโย สมูลํ ตณฺหํ อพฺพุยฺห ตตฺถ ภทฺโท ฌิยายติ ฯ |๓๖๒.๔๖๗| รมนฺเตเก มุทิงฺเคหิ วีณาหิ ปณเวหิ จ อหญฺจ รุกฺขมูลสฺมึ รโต พุทฺธสฺส สาสเน ฯ |๓๖๒.๔๖๘| พุทฺโธ จ เม วรํ ทชฺชา โส จ ลพฺเภถ เม วโร คเณฺหหํ สพฺพโลกสฺส นิจฺจํ กายคตาสตึ ฯ |๓๖๒.๔๖๙| เย มํ รูเปน ปามึสุ เย จ โฆเสน อนฺวคู ฉนฺทราควสูเปตา น มํ ชานนฺติ เต ชนา ฯ |๓๖๒.๔๗๐| อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ พหิทฺธา จ น ปสฺสติ สมนฺตาวรโณ พาโล ส เว โฆเสน วุยฺหติ ฯ |๓๖๒.๔๗๑| อชฺฌตฺตญฺจ น ชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ พหิทฺธาผลทสฺสาวี โสปิ โฆเสน วุยฺหติ ฯ |๓๖๒.๔๗๒| อชฺฌตฺตญฺจ ปชานาติ พหิทฺธา จ วิปสฺสติ อนาวรณทสฺสาวี น โส โฆเสน วุยฺหตีติ ฯ ลกุณฺฏโก เถโร ฯ