๔. ปทปูชกเถราปทาน (๑๐๔)

๑๐๖|๑๐๖.๑๙| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต ชาติปุปฺผมทาสิหํ ปาเทสุ สตฺต ปุปฺผานิ หาเสโนกิริตานิ เม ฯ |๑๐๖.๒๐| เตน กมฺเมนหํ อชฺช อภิโภมิ นรามเร ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน ฯ |๑๐๖.๒๑| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๐๖.๒๒| สมนฺตคนฺธนามาสุํ เตรส จกฺกวตฺติโน อิโต ปญฺจมเก กปฺเป จาตุรนฺตา คณาธิปา ฯ |๑๐๖.๒๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปทปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ