๔. ธรรมสัญญกเถราปทาน (๓๐๔)

|๓๐๖.๑๓| วิปสฺสิโน ภควโต มหาโพธิมโห อหุ รุกฺขฏฺฐสฺเสว สมฺพุทฺโธ โลกเชฏฺโฐ นราสโภ ฯ |๓๐๖.๑๔| ภควา ตมฺหิ สมเย ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขโต จตุสจฺจํ ปกาเสติ วาจาสภิมุทีรยํ ฯ |๓๐๖.๑๕| สงฺขิตฺเตน จ เทเสนฺโต วิตฺถาเรน จ เทสยิ วิวฏจฺฉโท สมฺพุทฺโธ นิพฺพาเปสิ มหาชนํ ฯ |๓๐๖.๑๖| ตสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท ปกฺกามิ อุตฺตรามุโข ฯ |๓๐๖.๑๗| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ธมฺมมสุณึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธมฺมสฺสวนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๐๖.๑๘| เตตฺตึสมฺหิ อิโต กปฺเป เอโก อาสิ มหีปติ สุตวา นาม นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๐๖.๑๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธมฺมสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ธมฺมสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ได้มีการฉลองพระมหาโพธิแห่งพระผู้มีพระภาค พระนามว่าวิปัสสี พระ- สัมพุทธเจ้าเชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านระ ปรากฏเหมือนว่าประ- ทับอยู่ ณ โคนไม้โพธิ สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ทรงประกาศ (อริย) สัจจะ ๔ ทรงเปล่งอาสภิวาจา พระสัมพุทธเจ้าผู้มี กิเลสดังหลังคาเปิด ทรงแสดงโดยย่อ และทรงแสดงโดยพิสดารแล้ว ทรงยังมหาชนให้ดับร้อน เราได้ฟังธรรมของพระองค์ เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ ถวายบังคมแทบพระบาทของพระศาสดาแล้ว บ่ายหน้ากลับไปทาง ทิศอุดร ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ฟังธรรมใดในกาลนั้น ด้วยการ ฟังธรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการฟังธรรม ในกัลปที่ ๓๓ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง เป็นใหญ่ในแผ่นดิน มี นามชื่อว่าสุตวา มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระธรรมสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ธรรมสัญญกเถราปทาน