๖. มัคคทัตติกเถราปทาน (๑๗๖)

|๑๗๘.๒๖| อโนมทสฺสิ ภควา ทิปทินฺโท นราสโภ ทิฏฺฐธมฺมสุขตฺถาย อพฺโภกาสมฺหิ จงฺกมิ ฯ |๑๗๘.๒๗| อุทฺธเต ปาเท ปุปฺผานิ โสภํ มุทฺธนิ ติฏฺฐเร ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วนฺทิตฺวา ปุปฺผโมกิรึ ฯ |๑๗๘.๒๘| วีสกปฺปสหสฺสมฺหิ อิโต ปญฺจ ชนา อหุํ ปุปฺผจฺฉทนิยา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๗๘.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มคฺคทตฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มคฺคทตฺติกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระผู้มีพระภาคพระนามว่า อโนมทัสสี ผู้จอมสัตว์ประเสริฐกว่านระ เสด็จจงกรมอยู่ในที่แจ้ง เพื่อประโยชน์สุขในปัจจุบัน เมื่อพระผู้มีพระภาค ยกพระบาทขึ้น ดอกไม้ตั้งอยู่บนพระเศียรแห่งพระพุทธเจ้าผู้งาม เรามีจิต เลื่อมใส มีใจโสมนัส ถวายบังคมแล้วโปรยดอกไม้ในกัลปที่ ๒ หมื่น แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ทรงพระนามว่า ปุปผฉทนิยะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระมัคคทัตติกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ มัคคคทัตติกเถราปทาน