๗. ธาตุปูชกเถราปทาน (๒๔๗)

|๒๔๙.๒๓| นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ สิทฺธตฺถมฺหิ นรุตฺตเม เอกธาตุ มยา ลทฺธา ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๒๔๙.๒๔| ตาหํ ธาตุํ คเหตฺวาน พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน ปญฺจวสฺเส ปริจรึ ติฏฺฐนฺตํว นรุตฺตมํ ฯ |๒๔๙.๒๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ธาตุมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธาตุปฏฺฐหเน ผลํ ฯ |๒๔๙.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธาตุปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ธาตุปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้สูงสุดกว่านระ เสด็จนิพพาน แล้ว เราได้พระธาตุองค์หนึ่ง ของพระผู้มีพระภาคจอมสัตว์ ผู้คงที่ เรา เก็บพระธาตุของพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเผ่าพันธ์พระอาทิตย์นั้นไว้บูชาตลอด ๕ ปี ดังพระองค์ผู้สูงสุดกว่านระยังดำรงอยู่ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เรา ได้บูชาพระธาตุใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลเพราะ บำรุงพระธาตุ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระธาตุปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ธาตุปูชกเถราปทาน.