๗. ปุฬินปูชกเถราปทาน (๒๗)

|๒๙.๑๖๗| วิปสฺสิสฺส ภควโต โพธิยา ปาทมุตฺตเม ปุราณํ ปุฬินํ ฉฑฺเฑตฺวา สุทฺธํ ปุฬินมากิรึ ฯ |๒๙.๑๖๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุฬินมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฬินทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๙.๑๖๙| ติปญฺญาเส อิโต กปฺเป ราชา อาสึ ชนาภิภู มหาปุฬิโน นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๙.๑๗๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฬินปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฬินปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราขนเอาทรายเก่าที่โพธิมณฑลอันอุดม แห่งพระผู้มีพระภาคพระนามว่า ว่าวิปัสสีออกทิ้ง แล้วเกลี่ยทรายอันสะอาดไว้ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทรายใด ด้วยผลการถวายทรายนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็น ผลแห่งการถวายทราย ในกัลปที่ ๕๓ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระราชา ครอบครองคน ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีกำลังมาก มีพระนามว่ามหาปุฬินะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เรา ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ฉะนี้แล. ทราบว่า ท่านพระปุฬินปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปุฬินปูชกเถราปทาน. -----------------------------------------------------