๗. ธาตุปูชกเถราปทาน (๒๔๗)

๒๔๙|๒๔๙.๒๓| นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ สิทฺธตฺถมฺหิ นรุตฺตเม เอกธาตุ มยา ลทฺธา ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๒๔๙.๒๔| ตาหํ ธาตุํ คเหตฺวาน พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน ปญฺจวสฺเส ปริจรึ ติฏฺฐนฺตํว นรุตฺตมํ ฯ |๒๔๙.๒๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ธาตุมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธาตุปฏฺฐหเน ผลํ ฯ |๒๔๙.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ธาตุปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ธาตุปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ