๗. นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗)

|๑๐๙.๓๖| ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน ติณตฺถเร นิสินฺนสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน ฯ |๑๐๙.๓๗| นฬมาลํ คเหตฺวาน พนฺธิตฺวา วีชนึ อหํ พุทฺธสฺส อุปนาเมสึ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๑๐๙.๓๘| ปฏคฺคเหตฺวาน สพฺพญฺญู วีชนึ โลกนายโก มม สงฺกปฺปมญฺญาย อิมํ คาถํ อภาสถ ฯ |๑๐๙.๓๙| ยถา เม กาโย นิพฺพายิ ปริฬาโห น วิชฺชติ ตเถว ติวิธคฺคีหิ จิตฺตํ ตว วิมุจฺจตุ ฯ |๑๐๙.๔๐| สพฺเพ เทวา สมาคญฺฉุํ เยเกจิ ทุมนิสฺสิตา สุสฺสาม พุทฺธวจนํ หาสยนฺตญฺจ ทายกํ ฯ |๑๐๙.๔๑| นิสินฺโน ภควา ตตฺถ เทวสงฺฆปุรกฺขโต ทายกํ สมฺปหํเสนฺโต อิมา คาถา อภาสถ ฯ |๑๐๙.๔๒| อิมินา วีชนิทาเนน จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ สุพฺพโต นาม นาเมน จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ |๑๐๙.๔๓| เตน กมฺมาวเสเสน สุกฺกมูเลน โจทิโต มาลุโต นาม นาเมน จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ |๑๐๙.๔๔| อิมินา วีชนิทาเนน สมฺมานวิปุเลน จ กปฺปสตสหสฺสมฺหิ ทุคฺคตึ นูปปชฺชติ ฯ |๑๐๙.๔๕| ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ สุพฺพตา อฏฺฐตึส เต เอกูนตึสสหสฺเส อฏฺฐ มาลุตนามกา ฯ |๑๐๙.๔๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นฬมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ นฬมาลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ สตฺตมํ ภาณวารํ ฯ

เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ เชษฐบุรุษของโลกผู้คงที่ สงบระงับ มั่นคง ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า เราเอาดอกอ้อมาผูกเป็นพัด แล้ว น้อมถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้เป็นจอมสัตว์ ผู้คงที่ พระสัพพัญญูผู้นายก ของโลก ทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความดำริของเรา ได้ตรัสพระคาถานี้ ว่า กายของเรา ดับ (ร้อน) แล้ว ความเร่าร้อนไม่มี ฉันใด จิตของ ท่านจะหลุดพ้นจากกองไฟ ๓ กอง ฉันนั้น เทวดาบางเหล่าที่อาศัยต้นไม้ อยู่ มาประชุมกันทั้งหมด ด้วยหวังว่า จักได้ฟังพระพุทธพจน์อันยังทายก ให้ยินดี พระผู้มีพระภาคประทับนั่ง ณ ที่นั้น แวดล้อมด้วยหมู่เทวดา เมื่อจะทรงยังทายกให้รื่นเริง จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ด้วยการถวาย พัดนี้ และด้วยการตั้งจิตไว้ ผู้นี้จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามชื่อ ว่าสุพพตะ ด้วยกรรมที่เหลือนั้น อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จักได้เป็น พระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามชื่อว่ามาลุตะ ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วย การนับถืออันไพบูลย์ ผู้นี้จะไม่เข้าถึงทุคติในแสนกัลป ในกัลปที่ ๓ หมื่น จักมีพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ พระองค์ มีพระนามว่าสุพพตะ ใน ๓ หมื่น กัลป จักมีพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่ามาลุตะ คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้ง ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ นฬมาลิยเถราปทาน. จบ ภาณวารที่ ๗.