๑. โสภิตเถราปทาน (๑๓๑)

๑๓๓|๑๓๓.๑| ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน โลกเชฏฺโฐ นราสโภ มหโต ชนกายสฺส เทเสติ อมตํ ปทํ ฯ |๑๓๓.๒| ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา วาจาสภิมุทีริตํ อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน เอกคฺโค อาสหํ ตทา ฯ |๑๓๓.๓| ยถา สมุทฺโท อุทธีนมคฺโค เมรุ นคานํ ปวโร สิลุจฺจโย ตเถว เย จิตฺตวเสน วตฺตเร น พุทฺธญาณสฺส กลํ อุเปนฺติ เต ฯ |๑๓๓.๔| ธมฺมวิธึ ฐเปตฺวาน พุทฺโธ การุณิโก อิสิ ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา อิมา คาถา อภาสถ ฯ |๑๓๓.๕| โย โส ญาณํ ปกิตฺเตสิ พุทฺธมฺหิ โลกนายเก กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ โส น คจฺฉติ ฯ |๑๓๓.๖| กิเลเส ฌาปยิตฺวาน เอกคฺโค สุสมาหิโต โสภิโต นาม นาเมน เหสฺสติ สตฺถุสาวโก ฯ |๑๓๓.๗| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๓๓.๘| ปญฺญาเส กปฺปสหสฺสมฺหิ สตฺเตวาสุํ สมุคฺคตา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๓๓.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โสภิโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โสภิตฺตเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ