๓. กิงกณิกปุปผิยเถราปทาน (๒๐๓)

๒๐๕|๒๐๕.๑๐| กญฺจนคฺฆิยสงฺกาโส สพฺพญฺญู โลกนายโก โอทกํ ทหโมคฺคยฺห สินายิ โลกนายโก ฯ |๒๐๕.๑๑| ปคฺคยฺห กึกณิปุปฺผํ วิปสฺสิสฺสาภิโรปยึ อุทคฺคจิตฺโต สุมโน ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ |๒๐๕.๑๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๐๕.๑๓| สตฺตวีสติกปฺปมฺหิ ราชา ภิมรโถ อหุ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๐๕.๑๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กึกณิกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กึกณิกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ