๑๐. ปาปนิวาริยเถราปทาน (๒๒๐)

๒๒๒|๒๒๒.๕๑| ปิยทสฺสิสฺส ภควโต จงฺกมํ โสธิตํ มยา นฬเกหิ ปฏิจฺฉนฺนํ วาตาตปนิวารณํ ฯ |๒๒๒.๕๒| ปาปํ วิวชฺชนตฺถาย กุสลสฺสูปสมฺปทา กิเลสานํ ปหานาย ปทหึ สตฺถุสาสเน ฯ |๒๒๒.๕๓| อิโต เอกาทเส กปฺเป อคฺคิเตโชติ วิสฺสุโต สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๒๒.๕๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาปนิวาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปาปนิวาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ หตฺถิ ปานธิ สจฺจญฺจ เอกสญฺญิ จ รํสิโย สนฺธิโต ตาลวณฺฏิ จ ตถา อกฺกนฺตสญฺญโก สปฺปิ ปาปนิวารี จ จตุปญฺญาส คาถกาติ ฯ หตฺถิวคฺโค พาวีสติโม ฯ ---------