๒. อชินทายกเถราปทาน (๒๒๒)

๒๒๔|๒๒๔.๖| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป คณสนฺถารโก อหํ อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ |๒๒๔.๗| จมฺมขณฺฑํ มยา ทินฺนํ สิขิโน โลกพนฺธุโน เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ ฯ |๒๒๔.๘| สมฺปตฺตึ อนุโภตฺวาน กิเลเส ฌาปยึ อหํ ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน ฯ |๒๒๔.๙| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป อชินํ ยํ อทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อชินสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๒๔.๑๐| อิโต ปญฺญาสเก กปฺเป ราชา อาสึ สุทายโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๒๔.๑๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อชินทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อชินทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ