๑๐. อุททาลทายกเถราปทาน (๒๕๐)

๒๕๒|๒๕๒.๓๔| กุกฺกุโธ นาม นาเมน สยมฺภู อปราชิโต ปวนา นิกฺขมิตฺวาน อนุปฺปตฺโต มหานทึ ฯ |๒๕๒.๓๕| อุทฺทาลกํ คเหตฺวาน สยมฺภุสฺส อทาสหํ สํยตสฺสุชุภูตสฺส ปสนฺนมนโส ตทา ฯ |๒๕๒.๓๖| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๕๒.๓๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุทฺทาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อุทฺทาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ ตุวรฏฺฐินาคปุฬินา วิรวิกุฏิธูปโก ปตฺโต ธาตุสตฺตลิโย พิมฺพิ อุทฺทาลเกน จ สตฺตตึสติ คาถาโย คณิตาโย วิภาวิหีติ ฯ ตุวรทายิวคฺโค ปญฺจวีโส ฯ ฉพฺพีสติโม โถมกวคฺโค