๙. พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน (๒๘๙)

|๒๙๑.๓๘| เวธมฺภินีติ เม นามํ ปิตุ สนฺตํ มมํ ตทา มม หตฺถํ คเหตฺวาน อุปานยิ มหามุนึ ฯ |๒๙๑.๓๙| อิเม มํ อุทฺทิสิยนฺติ พุทฺธา โลกคฺคนายกา เตหํ อุปฏฺฐิ สกฺกจฺจํ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ |๒๙๑.๔๐| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป พุทฺเธ ปริจรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุปฏฺฐานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๙๑.๔๑| เตวีสมฺหิ อิโต กปฺเป จตุโร อาสุ ขตฺติยา สมณุปฏฺฐกา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๒๙๑.๔๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พุทฺธุปฏฺฐายิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ พุทฺธุปฏฺฐายิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น ชื่อของเราว่าเวธัมภินี (และ) เป็นชื่อบิดาของเรา (ด้วย) บิดาจับมือของเราพาไปมอบถวาย พระมหามุนีพระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้เป็น อัครนายกของโลกเหล่านี้ ทรงมุ่งหมายเอาเรา เรามีจิตเลื่อมใส ได้บำรุง พระพุทธเจ้าเหล่านั้นโดยเคารพด้วยมือของตน ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บำรุงพระพุทธเจ้าทั้งหลายในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งการบำรุง ในกัลปที่ ๒๓ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้า จักรพรรดิ จอมกษัตริย์ ๔ พระองค์ ทรงพระนามว่าสมณุปัฏฐาก มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำ ให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระพุทธปัฏฐายิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ พุทธุปัฏฐายิกเถราปทาน.