๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน (๒๙๙)

|๓๐๑.๔๐| โรมโส นาม นาเมน ทานโว อิติ วิสฺสุโต อมฺพปิณฺโฑ มยา ทินฺโน วิปสฺสิสฺส มเหสิโน ฯ |๓๐๑.๔๑| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อมฺพมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๐๑.๔๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพปิณฺฑิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อมฺพปิณฺฑิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราปรากฏว่าเป็นทานพ (อสูร) มีนามชื่อว่าโรมสะ เราได้ถวายผลมะม่วง แก่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณใหญ่ กัลปนี้ ๙๑ แต่กัลป นี้ เราได้ถวายผลมะม่วงใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลมะม่วง คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอัมพปิณฑิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อัมพปิณฑิยเถราปทาน.