๓. ปรมันนทายกเถราปทาน (๓๐๓)

๓๐๕|๓๐๕.๙| กณิการํว โชตนฺตํ อุทยนฺตํว ภาณุมํ วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ ฯ |๓๐๕.๑๐| อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน อภิเนสึ สกํ ฆรํ อภิเนตฺวาน สมฺพุทฺธํ ปรมนฺนมทาสหํ ฯ |๓๐๕.๑๑| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ปรมนฺนมทึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปรมนฺนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๐๕.๑๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปรมนฺนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปรมนฺนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ