๘. ติรังสิยเถราปทาน (๓๑๘)

๓๒๐|๓๒๐.๓๙| เกสรึ อภิชาตํว อคฺคิกฺขนฺธํว ปพฺพเต โอภาเสนฺตํ ทิสาสินฺนํ สิทฺธตฺถํ ปพฺพตนฺตเร ฯ |๓๒๐.๔๐| สุริยสฺส จ อาโลกํ จนฺทาโลกํ ตเถว จ พุทฺธาโลกญฺจ ทิสฺวาน ปีติ เม อุปปชฺชถ ฯ |๓๒๐.๔๑| ตโย อาโลเก ทิสฺวาน ทิสฺวาน สาวกุตฺตมํ เอกํสํ อชินํ กตฺวา สนฺถวึ โลกนายกํ ฯ |๓๒๐.๔๒| ตโย หิ อาโลกกรา โลเก โลกตโมนุทา จนฺโท จ สุริโย จาปิ พุทฺโธ จ โลกนายโก ฯ |๓๒๐.๔๓| อุปมํ อุปทสฺเสตฺวา กิตฺติโต เม มหามุนิ พุทฺธสฺส วณฺณํ กิตฺเตตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๒๐.๔๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ พุทฺธมภิกิตฺตยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิตฺตนาย อิทํ ผลํ ฯ |๓๒๐.๔๕| เอกสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป เอโก ญาณวโร อหุ สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๒๐.๔๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติรํสิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติรํสิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ