๑. สัททสัญญิกเถราปทาน (๓๕๑)

๓๕๓|๓๕๓.๑| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ ตตฺถทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ เทฺวสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ |๓๕๓.๒| จตุสจฺจํ ปกาเสนฺตํ อุทฺธรนฺตํ มหาชนํ อสฺโสสึ มธุรํ วาจํ กรวิกรุโทปมํ ฯ |๓๕๓.๓| พฺรหฺมสรสฺส มุนิโน สิขิโน โลกพนฺธุโน โฆเส จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ ฯ |๓๕๓.๔| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปสาทสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๓๕๓.๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สทฺทสญฺญิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สทฺทสญฺญิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ