๖. อัมพยาคุทายกเถราปทาน (๓๕๖)

|๓๕๘.๒๒| สตรํสี นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู อปราชิโต วุฏฺฐหิตฺวา สมาธิมฺหา ภิกฺขาย มมุปาคมิ ฯ |๓๕๘.๒๓| ปจฺเจกพุทฺธํ ทิสฺวาน อมฺพยาคุํ อทาปยึ วิปฺปสนฺนมนนฺตสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๓๕๘.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพยาคุยิทํ ผลํ ฯ |๓๕๘.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพยาคุทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อมฺพยาคุทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระปัจเจกสัมพุทธเจ้านามว่าสตรังสี ผู้ไม่แพ้อะไรๆ ออกจากสมาธิแล้ว เข้ามาหาเราเพื่อภิกษา เราเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้ว มีใจเลื่อมใสยิ่งนัก ได้ให้คนเอามะม่วงและข้าวยาคูไปถวายแด่ท่านผู้ผ่องใสไม่มีที่สุด ในกัลป ที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จัก- ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมะม่วงและยาคู คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระ พุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอัมพยาคุทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อัมพยาคุทายกเถราปทาน.