๑. มันทารวิยเถราปทาน (๓๖๑)

๓๖๓|๓๖๓.๑| ตาวตึสา อิธาคนฺตฺวา มงฺคโล นาม มาณโว มนฺทารวํ คเหตฺวาน วิปสฺสิสฺส มเหสิโน ฯ |๓๖๓.๒| สมาธินา นิสินฺนสฺส มตฺถเก ธารยึ อหํ สตฺตาหํ ธารยิตฺวาน เทวโลกํ ปุนาคมึ ฯ |๓๖๓.๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ พุทฺธํ อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๖๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มนฺทารวิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มนฺทารวิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ