๒. ปาฏลิปุปผิยเถราปทาน (๓๗๒)

๓๗๔|๓๗๔.๖| วิปสฺสี นาม ภควา สยมฺภู อคฺคปุคฺคโล ปุรกฺขโต สสิสฺเสหิ พนฺธุมํ ปาวิสี ชิโน ฯ |๓๗๔.๗| ตีณิ ปาฏลิปุปฺผานิ อุจฺฉงฺเค ฐปิตานิ เม สีสํ นฺหายิตุกาโมหํ นทีตีรํ อคจฺฉหํ ฯ |๓๗๔.๘| นิกฺขมฺม พนฺธุมติยา อทฺทสํ โลกนายกํ อินฺทีวรํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ ฯ |๓๗๔.๙| พฺยคฺฆูสภํว ปวรํ อภิชาตํว เกสรึ คจฺฉนฺตํ สมณานคฺคํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ |๓๗๔.๑๐| ตสฺมึ ปสนฺโน สุคเต กิเลสมลโธวเน คเหตฺวา ตีณิ ปุปฺผานิ พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ ฯ |๓๗๔.๑๑| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๗๔.๑๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปาฏลิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปาฏลิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ