๔. ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔)

๓๗๖|๓๗๖.๒๒| ยทา นิพฺพายิ สมฺพุทฺโธ มเหสี ปทุมุตฺตโร สมาคมฺม ชนา สพฺเพ สรีรํ นีหรนฺติ เต ฯ |๓๗๖.๒๓| นีหรนฺเต สรีรมฺหิ วิชฺชมานาสุ เภริสุ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปตฺติปุปฺผมภิปูชยึ ฯ |๓๗๖.๒๔| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สรีเร ปูชิเต ผลํ ฯ |๓๗๖.๒๕| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๗๖.๒๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๓๗๖.๒๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปตฺติปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปตฺติปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ